نویسنده

تو اما از دور چیز دیگری هستی!تو از دور نزدیک تری!و هر چه نزدیک تر می آیی بیشتر حس می کنم چقدر ما شبیه هم هستیم!شبیه هم هستیم...شبیه هم...امّا انگار

این جای داستان تو فرق می کنی باید کمی بیشتر تلاش کنی!زندگی گاهی وقت ها خودش را بالا می آورد روی آدم ها!دوست نداری ببینی،بفهمی،گوش کنی،حتی بر خلاف همه مردن را هم نمی خواهی!

همین اختلاف از تو تا این حد معما ساخته...انقدر که قابل حل شدن نیستی!

نیستی و در این نبودن فاصله ای نیست؛حرف ها آواها و صدا ها همه و همه رنگ می بازند وقتی قدم های پنگوئنی بر می داری....!!!!

بر می داری و دست می گذاری روی نقطه ضعف ما!

این ها همه کلمات خودت بود و مقدمه ای برای شروع تو.....

سخن آخر:بیشتر بنویس،قلمت گیرا و جاودان.

راستی یادم رفت اسمی از تو ببرم آقای پنگوئن....

- به سیّد محمّد موسوی -