بِأَیِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ

جرأت نوشتن به خودم میدهم؛کلمات را پشت سر هم قطار می کنم!

نمی شود از نوشتن فرار کرد؛وقتی نمی نویسم وقتی نمی خوانم زندگیم به معنای واقعی غم انگیز می شود؛

مثل همین روزها که در امتداد باران روی سنگفرش خیابان می رود.