قد قامت تو

از اندوه فرار می کنم؛می رسم به تو(بدون هیچ علامت تعجبی)

تویی که نه با من حرف می زنی؛نه حضورت لمس می شود...

تنها آرامشی(جای تعجب ندارد)

و آنقدر سکوت می کنی که پناهم می دهد این سکوت...

کاش می شد همه ی این لحظه های با تو بودن را ثبت کنم و از نو دوباره شروعشان کرد.....

هیچکس باور کن هیچکس مثل تو نیست.